fbpx

Buro Dertig bezoekt de Fundatie

Voor de blogserie ‘Buro Dertig Bezoekt’ gaan wij op bezoek bij grote musea, kleine musea, nieuwe exposities en vaste exposities. Omdat het leuk is om samen mooie dingen te bezoeken, omdat we graag op de hoogte blijven van alles wat zich afspeelt in de museumwereld en omdat we de verhalen graag met jullie delen. Daarom brengen wij verslag uit van onze bezoeken in een blog. Dit is #4.

Onze Roos reisde voor deze vierde editie van ‘Buro Dertig Bezoekt’ af naar het Zwolse Museum de Fundatie voor een bijzondere expositie: ‘Onrust’. Een combinatie van audiovisuele installaties, teksten, muziek en projectie, waarin je de nieuwe muziek van rapper Sticks en beats van producer Kubus beluistert. Alléén daar. Alléén in Museum de Fundatie. Vier maanden lang. Daarna is het weg en nooit meer ergens te horen. Geen Spotify, geen YouTube, ook geen vinyl. Wauw, die exclusiviteit voel je.

 

  

Een nieuwe manier van muziek presenteren

Tijden veranderen: waar je je vroeger kon verheugen op de release van een nieuw album, verschijnen nieuwe nummers nu zonder dat je het doorhebt op Spotify. Dat is fijn, maar heeft ook iets vluchtigs en doet toch iets met de luisterervaring. De 37-jarige Junte Uiterwijk, aka Sticks – of misschien ken je hem van Opgezwolle – wilde ontkomen aan deze vluchtigheid, maar niet blijven hangen in nostalgie door de nieuwe muziek op een plaat uit te brengen. Hoe dan wel? Door muziek aan te bieden in een museum; kom maar naar de muziek toe. Een liedje benaderen als een schilderij. Maar dan op een soort ‘illegaal hiphopfeest’, in plaats van een museum waarin bezoekers stilletjes olieverf op doek bekijken. Geniaal, vind ik.

 

‘Je leidt je leven of je leeft je lijden’

In de verschillende ruimtes is ongeveer vijfentwintig minuten aan nieuwe Sticks-muziek te beluisteren. Of beter: te ervaren. Als je de tentoonstelling binnenstapt, is het donker en brengen de witte flitsen, diepe bassen en de tekst ‘VERZUIPEN IN HET ALLEDAAGSE’ je onmiddellijk in de onrustige wereld van Sticks. De onrust is overal voelbaar: je hoort nummers die de onrust in zijn hoofd verwoorden. Je ziet onrustige beelden op je af komen. Het heeft iets vervreemdends, iets ongemakkelijks, maar kijken en luisteren, dat blijf je. Op elke plek in de tentoonstelling zijn de beats van Kubus te horen en steeds zijn daar die teksten van Sticks te horen of te zien.  ‘Gekke Gerrit, met een Ghettoblaster’, die kende ik nog wel en fan was ik al. De teksten in Onrust zijn nog rauwer, nog raker: ‘Je leidt je leven of je leeft je lijden’.

 

 

 

 

Tot rust komen

Naast alle zwarte ruimtes, is er een wit zaaltje volgeschreven met flarden en tekstregels van Sticks. Een plek waar je de teksten rustig op je kan laten inwerken. Het voelt vreemd een tekst te citeren die eigenlijk moet verdwijnen, maar deze zijn mij bijgebleven: ‘Sudan brandt, Notre Dame brandt, de Amazone brandt’, ‘Pak je zonnebrand’. Mijn vriendinnen en ik bleven elkaar wijzen op teksten die ons aanspraken, die ons raakten. Kijk die tekst: ‘Snap je dat wanneer je je goed voelt, je alsnog nooit goed genoeg voelt’. En die dan: ‘Je drinkt water, moet ik me zorgen maken?’ Ik bleef kijken, bleef lezen. ‘De enige wind tegen is je haar föhnen.’ Van vraagstukken uit de wereldpolitiek tot onzekerheden over het ouderschap, van altijd online (moeten) zijn tot willen ontsnappen. Duister, hard, gevoelig, open, herkenbaar; een bijzondere samenvatting van de onrust in onze maatschappij.

 

 

Nog één keer terug

Ik vind het bijzonder wat de exclusiviteit met je luisterervaring doet. Je wil eindeloos blijven zitten. De zaal verlaten of toch nog even de zaal in? Nog één keer luisteren. Nog één keer kijken. Nog meer teksten lezen. Afscheid nemen van ‘Onrust’ en de zaal écht verlaten, voelt toch een beetje gek.

Gelukkig is er nog veel meer moois te vinden de Fundatie.

 

‘Onrust’ is t/m 5 januari te beleven in Musuem de Fundatie. Neem dan ook zeker een kijkje bij:

  • Congo Tales: In de tentoonstelling Congo Tales worden verhalen en mythes verteld van bewoners van het Congobekken, het grootste tropische regenwoud ter wereld na het Amazonegebied. Prachtige foto’s van Pieter Henket én ik was erg onder de indruk van de film ‘The little fish and the crocodile’, hier alvast een voorproefje.

 

 

  • Jeroen Krabbé – Gedroomde paradijzen: inspiratiebron voor deze serie schilderijen zijn Krabbés reizen naar Tahiti, Hiva Oa en Martinique. Hij bezocht de tropische eilanden in de voetsporen van Paul Gauguin voor de tv-serie Krabbé zoekt Gauguin. Het resultaat? 12 landschappen die barsten van kleur en emotie.

 

 

Praktische informatie

De tentoonstellingen ‘Onrust’, ‘Congo Tales’ en ‘Gedroomde paradijzen’ zijn te zien t/m 5 januari.

Jongeren t/m 18 jaar – Gratis
Volwassenen Fundatie Zwolle – € 14,00
Museumkaart, Vereniging Rembrandt, BankGiro Loterij VIP-KAART – Gratis

Meer informatie over Museum de Fundatie vind je hier.