fbpx

Buro Dertig Borrelt met Gisbert van Baalen

Buro Dertig Borrelt #5 alweer! Voor deze eerste online editie gingen we in gesprek met Gisbert van Baalen. Hij is kunstadviseur, kunstverkoper en misschien heb je hem gehoord als dé kunstkenner samen met Noortje Veldhuizen in de podcast ‘Dat kan mijn kleine nichtje ook’. Kunst toegankelijk maken voor een breed publiek, dat hebben wij als Buro Dertig gemeen met Gisbert.

Tijd om in gesprek te gaan met deze hoogblonde dertiger die – zoals hij zelf zegt – nog lang niet volwassen is, maar wel een oude ziel heeft. Hij verslindt boeken, ziet zichzelf wel aan tafel zitten met Mondriaan en Picasso, is al 50 keer in het Stedelijk Museum geweest, schreef als klein jongetje brieven naar Ajax en kan zelfs gepassioneerd vertellen over een bitterbal. Oja, en als hij een tentoonstelling bezoekt doet hij dat meestal drie keer: 1 x keer om alles te bekijken, 1 x de audiotour en 1 x terug voor het favoriete werk. Benieuwd met welk hoger doel Gisbert kunst bij het publiek brengt, hoe hij kunst ervaart of alvast wat ‘Kleine nichtje’ spoilers? Duik met ons in het vriendenboek! 

 

Zoo Ik iets ben, ben ik een Hagenaar (Ik heet Gisbert van Baalen)

Ik voel mij zo jong als: 50 (Oude ziel, frisse blik)

Mijn hobby’s: Kunst en cricket (nog zat meer, maar hou het simpel)

BD: “Zo, ik zie meteen een Couperus-referentie, de toon is gezet. Maar je bent een Hagenaar dus.”

GvB: “Ja, ik zie mezelf echt als Hagenaar. En daar ben ik ook best trots op. Ik heb daar zo’n leuke jeugd gehad met zo veel hechte vrienden. Ik draag de stad een warm hart toe, nog steeds. Misschien verhuis ik ooit terug.”

BD: “En je voelt je 50?”

GvB: “Als ik ’s ochtends OVT luister of een krantje lees, dan moet mijn huisgenoot best wel lachen. En ik ga natuurlijk graag naar musea en concerten. Dat gaat gepaard met een groep die allemaal 75 of ouder zijn. Ik ben ook wel een beetje een oude ziel. Ik zou graag terug in de tijd willen. Het lijkt me heel mooi om tussen Mondriaan en Picasso in cafés te zitten.”

BD: “Kunst is je hobby, en nu ook je werk. Heb je die liefde voor kunst altijd al gehad?”

GvB: “Ik heb dat van huis uit wel meegekregen. Er hangt veel kunst in ons huis, we gingen vaak naar theater en elke vakantie had een museumelement in zich. Maar in mijn studententijd heb ik dit pas echt ontwikkeld; toen ging ik in mijn eentje naar tentoonstellingen en wilde meer en meer lezen en zien. Dat kwam echt voort uit intrinsieke motivatie.”

Mijn lievelings (als ik dan moet kiezen….) 

boek: De haas met de amberkleurige ogen

kleur: Ultramarijn (Blauw)

museum: Stedelijk museum Amsterdam

kunstenaar: Mark Rothko (en Pablo Picasso)

kunstwerk: Guernica (Reina Sofia Madrid)

drankje: Fluitje

borrelhap: Bitterbal

vakantieland: Italië

podcast: Dat kan m’n kleine nichtje ook

BD: “Ultramarijn deed mij meteen denken aan Yves Klein.”

GvB: “Ja en misschien ook aan ‘Cathedra’ van Barnett Newman, die kom je vaak op Insta tegen. Ik vind dat blauw iets betoverends heeft, het kan je helemaal in een schilderij trekken. Die gelaagdheid spreekt me heel erg aan.”

BD: “Mooi bruggetje naar het Stedelijk. Je lievelingsmuseum.”

GvB: “Nederland heeft zo’n schat aan musea, dat hebben zo veel mensen niet door. Het is echt niet normaal wat wij als klein landje hebben, denk aan Boijmans en het Kunstmuseum Den Haag. Maar het Stedelijk, daar ben ik toch wel het meest geweest. Ook omdat ik studeerde in Amsterdam. En er zijn daar tentoonstellingen geweest, die zo veel indruk op me hebben gemaakt, zoals Malevich. Ik vind het een toegankelijk, relaxed museum.”

BD: “Je bent daar 50 keer geweest, dus hebt er vast een mening over…”

Gvb: “Het museum heeft zo’n mooie vaste collectie, maar experimenteert ook veel met jong talent. Tegelijkertijd vind ik dat deze prachtige kunst in The Base niet altijd tot zijn recht komt. Barnett Newman had daar eerst zijn eigen kamer; als je binnenkwam zag je dat werk en dat maakte zo veel impact. Nu vind je veel werken in één ruimte, waardoor ze minder goed tot hun recht komen. Sommige kunstwerken moet je ervaren en aangezien kunst altijd in relatie staat tot de omgeving moet je daar goed over nadenken. Het is nu een loop door de moderne kunstgeschiedenis, maar zo ervaar je sommige kunstwerken niet optimaal naar mijn mening. Je hebt een ‘esthetische meter’ met betrekking tot kunst, dat houdt in dat je op een gegeven moment niet meer schoonheid tot je kan nemen. Na 1,5 uur lukt dat gewoon niet meer. Of je nou voor een Rembrandt of Caravaggio staat, je brein is dan moe. Zo heb ik dat ook een beetje bij ‘The Base’, het is te veel bij elkaar gepropt. Overigens begrijp ik ook de afweziging die het Stedelijk maakt, ze willen zo veel mogelijk van hun topstukken laten zien. Maar goed, dit is mijn mening. Wat ze heel goed doen als museum is zowel kunstliefhebbers en -kenners als niet-kenners aanspreken.”

BD: “Rothko, je favoriete kunstenaar, zou een eigen ruimte moeten hebben dus?”

GvB: “Zeker. Hij laat zien dat een kunstwerk echt iets met je kan doen, en dat het meer is dan een plaatje aan de muur. Dat als je heel goed kijkt, dat het iets meditatiefs heeft en iets losmaakt. Ik vind het cool dat het ook echt zijn intentie was om te laten voelen.”

BD: “Jij verdiept je graag in die ideeën achter een werk, he?”

GvB: “Ja, dat geldt ook zeker voor een van mijn favoriete werken; Het bombardement in Guernica door Picasso. Voordat ik er naartoe ging, had ik daar al zo veel over geleerd. Het was echt alsof ik een celebrity ontmoette toen ik eindelijk naar die zaal liep in Madrid.

BD: “Vind jij dat musea die verhalen achter de kunst te weinig vertellen?”

GvB: “Niet altijd, of niet met de juiste stem. Er zijn hele goede curatoren, die zo fantastisch veel weten over bepaalde kunstenaars, maar die vaak te ingewikkelde of abstracte informatie aan de kijker verschaffen. De tekstbordjes naast de kunstwerken zorgen soms meer voor verwarring dan opheldering. Audiotours zouden meer anekdotisch en verhalend moeten zijn, het is vaak toch een beetje taaie koek. Alhoewel musea er steeds creatiever en beter in worden.

BD: “Dat probeer jij in de podcast anders te doen. Hoe zijn de reacties?”

GvB: “Ik ben heel blij met de reacties. Vooral dingen als ‘ik had niet zo veel met kunst, maar wil nu heel graag naar het museum’. Daar doen Noortje en ik het voor.

BD: “Ja, juist die niet per se kunstliefhebbers?”

GvB: “Het is zo belangrijk dat kunst belangrijk gevonden wordt. Ramsey Nasr zei laatst bij het programma Tegenlicht dat we de bezuinigingen van 10 jaar geleden in de culturele sector nu voelen. Als onze generatie – die straks ministers voordraagt en hoge plekken bekleedt -cultuur altijd als een hobby heeft gezien waar ze niks van begrijpt, dan heeft dat grote gevolgen voor het culturele landschap in de toekomst.

BD: “Zie je dat echt als een missie?”

GvB: “Ja, deels wel eigenlijk. Met onder andere de podcast probeer ik mensen het museum in te krijgen en het belang van kunst en cultuur te onderstrepen. Ik wil een nieuwe generatie enthousiast maken. Zodat misschien niet iedereen marketing, rechten of business gaat studeren – wat ik trouwens zelf ook gedaan heb – maar dat geschiedenis, kunstgeschiedenis en filosofie ook als belangrijke studies worden gezien.  Dat zijn wel de studies die in de marge zitten en dat misschien altijd ook wel zullen blijven. Maar filosofie dreigt nu uit te sterven en dat zou echt dood en doodzonde zijn. Een wereld met alleen maar contentspecialisten zie ik niet zitten.” [gesprek gaat verder onder de afbeelding]

 

Mijn held is heb ik eigenlijk niet…. Ik waardeer een select groepje personen heel erg, maar ze een heldenstatus geven… Wat betekent dat überhaupt? Heb een hele hechte vriendenclub uit Den Haag en Amsterdam en daarmee kan ik dit leven wel uitzitten. En een lieve moeder is ook altijd fijn om te hebben.

Dit wilde ik later altijd worden Profvoetballer bij Ajax

Ik werk als Kunstadviseur en podcast maker bij m’n eigen bedrijf Kijk& in Amsterdam [website vers van de pers, wordt cool!]

BD: “Wat doet Kijk& precies?”
GvB: “Ik laat mensen graag op een andere manier naar kunst kijken. Raad eens hoelang mensen naar een werk kijken?”

BD: “Even scannen en naar de volgende?”

GvB: “9 seconden. Dat is gewoon niks. Ik zie mensen vaak een foto maken en weer door. Op Google staan mooiere foto’s. Als je dan de hele wereld over hebt gereisd en dan alleen een foto maakt. Dan kijk je wel, maar zie je niks. Daar wil ik iets aan doen.”

BD: “En hoe doe je dat dan met jouw bedrijf?”

GvB: “Mijn inkomen komt voornamelijk van kunstadvies en -verkoop. Via mijn ouders ben ik in contact gekomen met Maria Chailloux. Een hele bijzondere vrouw die jaren in het vak heeft gezeten en waar ik heel veel van leer. Samen met haar organiseren we midagen in ons kunstdepot en helpen we mensen die wel eens af willen van die Ikeaposter met de rode fiets, maar niet weten waar ze moeten beginnen. De galerijwereld is namelijk best ingewikkeld en daarmee ook het kopen van een kunstwerk. Wie zijn kunstenaars van dit moment? Waarom kost een klein werkje 15.000 en die grote 3.000? Waarom moet je überhaupt 3 nullen neerleggen? Hiervoor geef ik o.a. rondleidingen door een depot voor particulieren maar ook voor bedrijven. Kunst is namelijk meer dan een ‘mooi plaatje aan de muur’. Het kan de missie van het bedrijf symboliseren en mensen in beweging brengen. De kunst is dan een deel van hun cultuur en collectieve identiteit. Daarbij is kunst goed voor ons brein; het kan stress verminderen en een gevoel van bewustzijn creëren. In een maatschappij waar burn-outs steeds vaker voor komen, kan kunst in het bedrijf een oplossing bieden. Dat vind ik heel interessant en daar help ik bedrijven graag bij. Daarbij hoef je helemaal geen multinational te zijn om een kunstcollectie op te zetten met je bedrijf.

Het leukste aan mijn werk vind ik Het enthousiasmeren van anderen door verhalen te vertellen en dat ik de hele dag met kunst bezig kan zijn.

GvB: “Dat klinkt beetje pretentieus misschien, maar het is echt zo. Ik zie de kunstgeschiedenis als een hele grote, ingewikkelde puzzel en elke keer valt er weer een extra stukje op z’n plaats. Hoe meer je kijkt, hoe meer je ziet en leert. Die kleine plezier momentjes heb ik elke dag wel en dat geeft me enorme voldoening in mijn werk en daarbuiten. En daar gaat het geloof ik een beetje om in het leven; het verzamelen van zoveel mogelijk kleine gelukmomentjes in de dag.”

Het stomste aan mijn werk vind ik Ik heb gelukkig een gezonde 80 (leuk)/20 (stom) verhouding, maar stomme dingen zijn beetje de usuals; (financiële) administratie e.d.. je kent het wel.

Ik ben het meest trots op  Follow the sidetrack (inspiratie uit podcast Invest like the best met Boyd Vardy). Ik ben mijn hart gaan volgen en dat wordt beloond door het universum. Dat geloof ik althans.

BD: “Je hebt natuurlijk wel het geluk dat je de vrijheid hebt om dat te doen.”

GvB: “Zeker, maar ik geloof ook dat als je iets met veel aandacht, focus, tijd en passie doet, dat daar hele mooi dingen uitkomen. Daar geloof ik echt in. Die podcast is niet uit de hemel komen vallen. We hebben eerst heel veel in de studio opgenomen, maar holy moly, ik was in het begin echt aan het stamelen. Uiteindelijk geldt ook hier, oefening baart kunst.”

Ik wil beter worden in Meer in het nu leven. (Ben “power of now” aan het lezen, dus vandaar) – dit klinkt zweverig, maar ik denk dat daar de sleutel tot “het geluk” ligt. We (ik ook) zijn zo bezig met ons verleden en met de toekomst dat je wel eens vergeet dat het enige moment dat uitmaakt of waar je überhaupt invloed op hebt ‘het NU’ is. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Mijn ideale dag ziet er zo uit (zondag): 

Ochtend: Sporten (Yoga/rennen/fietsen), krantje lezen en koffie’tje bij cafe Oosterling

Middag: Lunch (Saoto soep van Warung Mini) en museum (liefst einde dag want dan loopt het leeg)

Avond: Eten met vrinden, bordspel spelen.

Nacht: Zo lang mogelijk in een kroeg blijven hangen en als het gek loopt, belanden we ergens op een feestje.

Wat ik nog ga doen als ik later groot ben:  Ik vind dat altijd een moeilijk vraag. Ik heb veel dromen en ambities, maar ben ook een generalist (lees; vind veel dingen interessant). Zo merk ik nu dat ik het educatieve van mijn werk enorm gaaf vind. Ik zou dit graag verder willen ontwikkelen door programma’s te maken à la de podcast en door samen te werken met musea en/of scholen. Daarnaast geeft het adviseren van bedrijven en particulieren op kunstcollecties me ook veel energie en leer ik enorm veel van. Zie je daar ga je al… Ik weet een ding en dat is dat ik de kunstsector niet snel zal verlaten en niet zomaar opgeef. Misschien ooit museumdirecteur, wie weet ;)

Dit wil ik alle lezers van dit vriendenboek graag meegeven:  Follow the sidetracks en probeer altijd een zekere vorm van onzekerheid in je leven te houden. Dat houdt het spannend en daardoor sta je nooit stil. En kijk veel naar kunst. Want onthoud: Je komt alleen en je gaat alleen en in de tussentijd is er kunst.

BD: “Wat een uitsmijter.”

GvB: “Ik vind quotes altijd heel leuk. Eerst veel afkijken, dan je eigen ding doen”

BD: “Nou deze mag op een tegeltje hoor.”

 

 

Proost! Houd Buro Dertig in de gaten voor meer borrelavonturen met mensen uit de creatieve, culturele en maatschappelijke sector.

In de vorige editie van Buro Dertig Borrelt borrelden we met dr. Sibe Doosje van de Universiteit Utrecht.